چند سال فقط و فقط روی همین ساز تمرکز کردم. پیش اساتید مختلف داخلی و خارجی آموزش دیدم، متدهای گوناگون رو تجربه کردم و همه‌شون رو از فیلتر تجربه شخصی خودم رد کردم. آخرش به این نتیجه رسیدم که بهترین راه، ترکیب اون چیزیه که واقعاً جواب میده. این شد که دوره‌های خودم شکل گرفت.
الان حدود پنج ساله که دارم هندپن تدریس می‌کنم.

اوایل فقط صدای جادویی ساز جذبم کرده بود، اما کم‌کم فهمیدم آدم‌هایی که به هندپن علاقه‌مند می‌شن، یه جور دیگه به زندگی نگاه می‌کنن. انگار جنس حال‌وهوای ذهنشون فرق داره. همین باعث شد دایره آدم‌های اطرافم، مدل سفر رفتنم و حتی نگاهم به زندگی تغییر کنه. برای من هندپن فقط یه ساز نیست؛ یه سبک زندگیه.

به این باور رسیدم که هر کسی، با هر سن و هر پیشینه‌ای، می‌تونه وارد این مسیر بشه. لازم نیست استعداد عجیب‌وغریب داشته باشی یا موسیقی رو آکادمیک خونده باشی. هندپن توی دنیا با روش تبلچر آموزش داده میشه و من هم دقیقاً با همین روش تدریس می‌کنم. چون هنرجوها راحت‌تر ارتباط می‌گیرن و خیلی زود می‌تونن ملودی‌هایی که دوست دارن رو اجرا کنن — و این خیلی حالِ خوبیه.

من توی این مسیر فقط کنارتم؛ به عنوان یه راهنما که تجربیاتش رو در اختیارت می‌ذاره.
بقیه راه، صدای درون خودته که قراره شنیده بشه.

ارادتمند شما هنردوستان